Blogs van Tessa

Je plek innemen — niet zweverig, maar zó wezenlijk We zeggen het steeds vaker: “Neem je plek in.” Of: “Je staat niet op je plek.” Het klinkt misschien als een vage uitdrukking, maar veel mensen voelen inmiddels aan dat het klopt. Want ergens weten we: we hebben allemaal een plek. In ons gezin van herkomst. In het systeem waarin we opgroeiden. In het leven. En als je op je plek staat, stroomt het. Je voelt meer rust, helderheid, stevigheid. Je kunt je kinderen ontlasten. Je ei

Waarom ik doe wat ik doe — de kracht van samen bewegen Een paar jaar geleden sprak ik het voor het eerst hardop uit. Tegen vriendinnen. Tegen cliënten soms. Tegen iedereen die het horen wilde. Die innerlijke drive in mij — om bij te dragen aan meer bewustzijn. Om zichtbaar te maken wat zoveel mensen intuïtief allang voelen. Om het voelbare, dat wat stroomt tussen mensen, serieus te nemen. Mijn vriendinnen herkenden dat niet. Wat wil je toch bereiken. Ga zitten en doe rustig.

Mike kwam bij me met een heldere wens: “Ik wil doorgroeien. Ik voel dat het tijd is voor de volgende stap. Ik wil directeur worden.” Hij sprak het uit met een mengeling van ambitie en zelfreflectie. Hij wist wat hij kon. Hij had al veel gedaan aan persoonlijke ontwikkeling. Boeken gelezen, coaching gevolgd, trainingen doorlopen. Maar toch liep hij vast. In lastige gesprekken. In situaties waarin iets schuurt, waar emoties spelen, waar eerlijkheid nodig is, maar het spannend w

De events die ik organiseer zijn niet zomaar bijeenkomsten. Ze zijn ontstaan vanuit een diep innerlijk weten. En misschien nog wel meer: vanuit een kinderlijke verwondering over wie wij eigenlijk zijn als mens. Want eerlijk? Wij mensen… we zijn bijzondere wezens. We denken, voelen, creëren, helen, spiegelen, groeien. We zijn zoveel meer dan ons brein, ons lichaam, of onze woorden. En als je mij al iets langer kent, weet je dat ik een enorme fascinatie heb voor de momenten waa

Soms vraagt iemand het me recht op de man af: Tessa, waarom doe jij eigenlijk dit werk? Je hoort zoveel ellende. Zoveel verdriet. Wat is daar nou leuk aan? Mensen komen bij je als ze vastlopen, zich rot voelen, gebroken zelfs. En als het weer beter gaat… dan gaan ze weer. Wat haal jij daaruit? Het is een begrijpelijke vraag. En ja, er ís een kant van mijn werk die rauw is. Ik hoor verhalen die anderen liever wegduwen. Ik voel pijn die jarenlang stil is gebleven. Ik zie hoe me

We denken vaak dat dingen toeval zijn. Dat het ‘gewoon zo loopt’. Maar onder de oppervlakte van veel worstelingen, moeheid of gedoe ligt een dieper patroon. Een onbewust systeem. En heel vaak heeft het met dit ene te maken: Je staat niet op je plek. Joanna en haar dochter Joanna groeide op met een moeder die er fysiek wel was, maar emotioneel vaak afwezig. Alcohol vervulde de rol van troost. Joanna nam de zorg op zich. Als kind. Ze hield alles draaiende, zorgde dat het goed k

Ken je dat gevoel? Dat het leven van je vraagt om ‘in je kracht te gaan staan’? De beste versie van jezelf te worden, doelen te behalen, actie te ondernemen? Die woorden klinken vaak krachtig – En het helpt om te manifesteren, je aandacht te focussen, gericht bezig te zijn. In je kracht staan kan betekenen dat je je moet wapenen, strijden, jezelf moet bewijzen. Manifesteren, tonen, actie. Dat zijn termen die je daar bij zou kunnen plaatsen. In ons kracht staan leren we al sne

Soms zit je zo vast in een patroon dat je niet eens merkt dat het een patroon is. Je denkt dat je communiceert, dat je iets probeert op te lossen. Maar in werkelijkheid herhaal je steeds hetzelfde script — een oud verhaal, dat weinig oplost en vooral veel oude pijn opnieuw oproept. Ik sprak laatst een stel dat in zo’n script verstrikt zat. Twee mensen die duidelijk veel om elkaar gaven, maar die steeds weer in eenzelfde spiraal belandden. Een ruzie over een afspraak. Een disc