Blogs van Tessa

Zoals ik in een andere blog schreef, bestaat er zoiets als verborgen leed. Vaak denken we daarbij aan grote gebeurtenissen. Aan kinderen die worden mishandeld, mensen die worden misbruikt of vrouwen die worden overheerst. Verhalen waarvan je hoopt dat ze niet meer bestaan, maar die zich nog steeds afspelen. Kinderen hebben daarin weinig keuze. Ze zijn afhankelijk van de volwassenen om hen heen. Ze moeten luisteren, aanpassen en ondergaan. Tegelijkertijd zie ik dat verborgen l

Soms vragen mensen mij waarom ik zoveel bezig ben met voelen. Waarom ik blogs schrijf, video's maak, een event organiseer, een methode ontwikkel en nu zelfs een wetenschappelijk onderzoek wil starten. Het antwoord is eigenlijk heel eenvoudig. Ik geloof dat voelen één van de meest onderschatte menselijke kwaliteiten is die we bezitten. Dat klinkt misschien bijzonder uit de mond van iemand die werkt als medium, toch gaat mijn missie over mensen helpen om weer te leren vertrouwe

Veel mensen willen van hun angst af. Ze proberen haar weg te redeneren, te onderdrukken of te negeren. Toch lijkt angst zich daar weinig van aan te trekken. Ze komt steeds terug en klopt soms steeds harder op de deur. Misschien komt dat omdat angst eigenlijk iets heel anders is dan we denken. Stel je voor dat angst een klein kind is. Een kind dat ooit iets heeft meegemaakt waardoor het zich onveilig voelde. Dat kind staat voor je deur. Eerst klopt het zachtjes. Als er niemand

Mijn hele leven ben ik al een voeler. Ik voel wanneer ik een ruimte binnenkom hoe de sfeer is. Ik voel soms lichamelijke klachten van anderen in mijn eigen lichaam. Ik maak via mijn voelen contact met levenden en overledenen. Voor mij is dat nooit iets bijzonders geweest. Het was er gewoon. Pas later ontdekte ik dat veel mensen hun gevoel nauwelijks meer vertrouwen of zelfs geleerd hebben het volledig te negeren. Misschien is dat ook niet zo vreemd. We groeien op in een werel

Iedereen heeft er een. Dat stemmetje dat op de meest onhandige momenten in je oor begint te fluisteren. "Je kunt het niet," zegt hij dan. Of: "Wat als het misgaat? Straks gebeurt er iets vreselijks en word je helemaal gek." We zijn zo gewend om te denken dat deze gedachten de absolute waarheid zijn. Maar wat als het in werkelijkheid gewoon een angstige aap is die, op een nogal lawaaierige manier, probeert om jou te beschermen? Laatst zat er een cliënt in mijn praktijk die vas

Lange tijd dacht ik dat een goed mens zijn betekende dat je rekening hield met anderen. Dat je behulpzaam was, begrip had voor de gevoelens van de mensen om je heen en bereid was iets van jezelf op te offeren als dat een ander hielp. Dat klinkt mooi en voor een deel is het dat ook. Totdat je ontdekt dat je jezelf onderweg bent kwijtgeraakt. Ik heb jarenlang dingen gedaan waar ik eigenlijk geen zin in had. Ik zei ja terwijl ik nee voelde. Ik luisterde naar wat anderen nodig ha

In mijn praktijk hoor ik regelmatig verhalen over verborgen leed. Niet alleen grote trauma's of ingrijpende gebeurtenissen, maar juist ook de dingen die niemand ziet. De geheimen. De halve waarheden. Datgene wat onder de oppervlakte leeft terwijl het dagelijks invloed heeft op een relatie, een gezin of een leven. Vaak begint het met een gevoel. Een vrouw die zegt dat ze niet weet wat het is, maar dat er iets niet klopt. Een man die zich onrustig voelt zonder precies te kunnen

In mijn praktijk ontmoet ik regelmatig mensen die achteraf niet begrijpen waarom ze iets hebben gedaan terwijl ze diep van binnen voelden dat het niet goed was. Ze zeggen dingen als: "Ik wilde het eigenlijk niet." "Ik voelde dat het niet klopte." "Ik zei zelfs nee." "Waarom deed ik het dan toch?" Dat zijn pijnlijke vragen. Niet alleen omdat er iets is gebeurd wat niet prettig was, maar ook omdat mensen daarna vaak boos worden op zichzelf. Ze vinden dat ze sterker hadden moete