De wereld van een voeler

"Soms vragen mensen me: 'Tessa, hoe doe je dat toch, dat voelen!?' Het antwoord is eigenlijk heel simpel, maar tegelijkertijd allesomvattend: ik kan niet anders. Ik kan niet om het voelen heen. Voor mij is de wereld geen optelsom van feiten of een logische agenda. Voor mij is álles gevoel.

Het begint al bij de kleinste dingen. Ik kies niet wat ik eet omdat het 'tijd' is, maar omdat mijn lichaam aangeeft waar het trek in heeft. Ik bepaal niet wie ik app omdat het op een lijstje staat, maar omdat ik ineens een lijntje voel met die persoon.

Voelen is niet alleen maar 'fijn'. Het is soms ook verwarrend. Ik kan een fysieke golf van ongemak krijgen bij een ogenschijnlijk simpel appje. De woorden zijn oké, maar de ondertoon? Die trilt door mijn hele systeem. En ik weet vaak al dat er iets staat te gebeuren voordat de telefoon gaat. Dat 'weten' zit niet in mijn hoofd, het zit in mijn zenuwstelsel. Het is de taal van het veld waarin we allemaal staan.

Maar er is ook de andere kant. Dat opwaartse, bruisende gevoel wanneer ik schrijf aan mijn boek of werk aan mijn nieuwste project. Het voelt als een stroomversnelling waar ik alleen maar in hoef te stappen. Op die momenten weet ik: dit klopt. Dit is de plek waar ik moet staan. Dat gevoel is mijn kompas; het wijst me de weg, nog voordat de plannen op papier staan.

Veel mensen hebben hun 'voel-kraan' een beetje dichtgedraaid. Omdat het spannend is, of omdat we hebben geleerd dat we 'verstandig' moeten zijn. Maar je lichaam weet het vaak zoveel sneller dan je ratio. Wil je vaker op dat innerlijke kompas varen? Hier zijn een paar tips:

1. Stop met analyseren, start met scannen: Als je voor een keuze staat, vraag dan niet: 'Wat is logisch?', maar scan je lijf. Waar zit de spanning? Waar zit de ruimte? Je hoeft het niet direct te begrijpen, alleen maar op te merken.

2. Eer het ongemak: Krijg je een vreemd gevoel bij een berichtje of een ontmoeting? Wuif het niet weg als 'gekkigheid'. Zeg tegen jezelf: 'Ik voel dit nu, en dat is oké.' Geef het een plek, letterlijk.

3. Zoek de 'Up-flow': Waar word je licht van? Waar ga je sneller van praten of stralen? Dat opwaartse gevoel is je grootste raadgever. Volg dat spoor, ook als je hoofd zegt dat het onlogisch is.

Voelen is geen last, het is je navigatiesysteem. Het is de kortste weg naar een leven dat echt bij je past."

Iets wat ik erg mooi vind bij dit onderwerp, is de gedachte dat we vaak denken dat we 'veilig' zijn als we alles met ons hoofd controleren. Maar de echte veiligheid zit in het vertrouwen op je eigen waarneming.

Een mooie metafoor die hierbij past is die van de radio: Je bent als voeler een heel gevoelige antenne. Soms vang je ruis op van anderen, en de kunst is om te leren hoe je jouw eigen station (jouw eigen 'zuivere' gevoel) kunt blijven horen tussen al die andere signalen. Dat is precies wat je met je gevoel volgen doet: je stemt de radio weer af op de juiste frequentie.