De studiekeuze

Ze waren al weken onderweg. Van open dag naar open dag. Van opleider naar opleider. In de auto, aan de keukentafel, tijdens het eten: het gesprek kwam steeds weer terug op dezelfde vraag. Welke opleiding moet hij kiezen?

Zijn moeder had haar best gedaan om overzicht te creëren. Ze had folders verzameld, lijstjes gemaakt en websites bekeken. Samen hadden ze scholen bezocht, met docenten gesproken en studenten vragen gesteld. Toch werd het er niet duidelijker op.

Hij wist het gewoon niet.

De deadline voor het kiezen van een opleiding kwam steeds dichterbij. Wat eerst nog ver weg leek, begon nu echt te naderen. En met elke dag die voorbijging, werd de druk groter.

’s Avonds lag hij wakker. Zijn hoofd bleef draaien. Wat als ik de verkeerde keuze maak? Wat als ik het niet leuk vind? Wat als ik spijt krijg?

Zijn moeder probeerde hem te helpen. Ze stelde vragen, dacht mee en probeerde hem gerust te stellen. Wat lijkt je leuk? Waar krijg je energie van? Wat zegt je gevoel?

Maar hoe meer ze erover praatten, hoe ingewikkelder het leek te worden. Het hoofd bleef zoeken naar het perfecte antwoord. Naar zekerheid. Naar de garantie dat het de juiste keuze zou zijn.

Ze kwamen bij mij voor een andere vraag en toen kwam zijn studiekeuze terloops ter sprake. Ik zag de spanning in zijn jonge schouders en stelde voor om een Place It te doen.

Hij was inmiddels zo "murw gedacht" dat hij meteen opsprong toen hij hoorde dat er een eenvoudigere manier van kiezen was!

We schreven zijn vraag op: welke opleiding past het beste bij mij? We schreven op aparte kaarten de opties op. Op elke kaart stond een opleiding waar hij over nadacht. De eerste opleiding die hem al een tijd aansprak. De tweede die door anderen vaak werd genoemd als een goede optie. En een derde een optie die zijn mentor hem aanraadde.

We deden met deze informatie de Place It en hier werd vrijwel direct duidelijk bij welke optie hij zich het prettigst voelde!

Niet zijn hoofd vertelde hem waarheen te gaan, maar zijn lichaam! Want dat is wat Place It doet. Het maakt gebruik van een biologisch mechanisme waardoor keuzes duidelijk worden zonder te over-analyseren!

Hij vertrok met de optie in zijn hand en een glimlach op zijn gezicht.

“Ik wist het eigenlijk al,” zei hij.

Zijn moeder keek hem aan en glimlachte. “Ja,” zei ze. “Dat denk ik ook.”

Soms weten we het antwoord al. Alleen zoeken we het op de verkeerde plek. Niet alles wordt duidelijk door er langer over na te denken.

Soms wordt het pas helder wanneer je letterlijk op de juiste plek gaat staan.

Kortom Place It!

Binnenkort kun je mijn nieuwe boek