Waarom ik doe wat ik doe

Wauw, wat ben ik dankbaar voor de lieve collega's met wie ik samenwerk. De afgelopen week hebben we opnieuw prachtige opstellingen mogen begeleiden. We mochten getuige zijn van inzichten die mensen op een diep niveau raakten. Inzichten waarvan ik geloof dat ze levens kunnen veranderen!

Soms vragen mensen mij waar mijn drive vandaan komt. Waarom ik zoveel tijd besteed aan mijn werk. Waarom ik bijeenkomsten organiseer, therapie geef, readings doe en opstellingen begeleid.

Het antwoord ligt in iets wat ik moeilijk onder woorden kan brengen, maar wat ik al mijn hele leven ervaar.

Ik heb altijd gevoeld en gezien dat er meer is dan wat wij met onze ogen kunnen waarnemen.

Ik zie de wereld niet alleen als een verzameling losse mensen en gebeurtenissen. Ik ervaar een diepere laag waarin alles met elkaar verbonden is. Een laag waarin ervaringen sporen achterlaten. Waarin pijn, liefde, verlies en vreugde invloed hebben op hoe wij naar de wereld kijken. En waarin mensen elkaar soms onbedoeld raken of kwetsen omdat zij vanuit hun eigen geschiedenis naar het leven kijken.

Mijn werk geeft mij de mogelijkheid om die laag te onderzoeken en zichtbaar te maken.

Het bijzondere is dat ik buiten mijn werk vaak probeer juist níet te kijken. In de supermarkt vertel ik de caissière niet wat ik waarneem. Op het schoolplein houd ik mijn aandacht zoveel mogelijk bij mezelf. Toch blijft die gevoeligheid altijd aanwezig. Ik voel, zie en ervaar voortdurend dingen die voor anderen niet direct zichtbaar zijn.

Daarom voelt mijn werk niet als werk. Het voelt als thuiskomen. Het geeft mij de mogelijkheid om volledig mezelf te zijn.

Ik voel me dan ook intens dankbaar dat zoveel mensen mij vragen om met hen mee te kijken. Dat zij mij hun vragen, hun zorgen en hun verhalen toevertrouwen. Dat ik mijn waarnemingen mag delen en samen met hen mag onderzoeken wat gezien wil worden.

De afgelopen jaren groeide er daarnaast een andere wens.

Ik wilde meer mensen bereiken.

Niet omdat ik een groot bedrijf wil bouwen of omdat ik een verdienmodel zocht. Integendeel. Vrienden vragen mij regelmatig wat er voor mij in zit. Wat bijvoorbeeld het verdienmodel achter Place It is. Eerlijk gezegd heb ik daar nooit zo over gedacht.

Place It is ontstaan vanuit een innerlijke drang.

Ik wilde mensen laten ervaren hoe waardevol hun gevoel kan zijn. Hoe hun lichaam soms eerder weet wat klopt dan hun hoofd. Hoe voelen kan helpen bij het maken van keuzes.

Daarom ontwikkelde ik Place It. Ik heb een instrument gemaakt die zo praktisch en eenvoudig is en dat het de kracht van voelen zichtbaar maakt.

En daarom wil ik het ook wetenschappelijk laten onderzoeken.

Omdat ik hoop dat meer mensen hun gevoel serieus gaan nemen wanneer zichtbaar wordt dat voelen daadwerkelijk kan bijdragen aan betere keuzes, meer rust en minder stress.

Op dit moment bereiden we een onderzoek voor naar de effecten van Place It.

Hiervoor zijn deelnemers nodig. De tijdsinvestering is ongeveer een uur. Deelnemers vullen enkele vragenlijsten in en doen vervolgens een Place It.

Hoe bijzonder zou het zijn als we samen kunnen onderzoeken of voelen daadwerkelijk helpt bij het maken van keuzes? Als we kunnen aantonen dat mensen minder stress ervaren en meer duidelijkheid krijgen?

Misschien kunnen we voelen daarmee een stap dichter brengen bij de plek die het verdient: niet als iets zweverigs, maar als een serieus onderdeel van ons mens-zijn.

Verschillende deelnemers toestemming gegeven om hun Place It en hun reacties daarop te filmen. Die beelden zal ik de komende tijd delen op mijn social media.

Ook ben ik gestart met mijn eigen Place It Challenge. De keuzes die ik de komende weken maak, leg ik voor aan een Place It. Ik ben benieuwd wat het mij gaat brengen en welke inzichten daaruit ontstaan.

Mijn wens is eenvoudig.

Samen voelen weer op de kaart zetten.

Niet als vervanging van denken, maar als aanvulling daarop. Zodat hoofd, hart en handelen meer met elkaar in verbinding komen.

Want uiteindelijk geloof ik dat een wereld waarin mensen beter leren voelen, ook een wereld wordt waarin we zachter, liefdevoller en bewuster met elkaar omgaan.